ایران سرزمین من ایران بهترین من

                                                   

وحشی بافقی

او را به دست اهل مشقت گذاشتید   کو حرمت پیمبر و کو حرمت حسین ای وای بر شما و به محرومی شما   افتد چو کار با نظر رحمت حسین دیوان حشر چون شود و آورد بتول   پر خون به پای عرش خدا کسوت حسین حالی شود که پرده ز قهر خدا فتد   و ز بیم لرزه بر بدن انبیا فتد * * * یا حضرت رسول حسین تو مضطر است   وی یک تن است و روی زمین پر ز لشکر است یا حضرت رسول ببین بر حسین خویش   کز هر طرف که می‌نگرد تیغ و خنجر است یا حضرت رسول ، میان مخالفان   بر خاک و خون فتاده ز پشت تکاور است یا مرتضا ، حسین تو از ضرب دشمنان   بنگر که چون حسین تو بی‌یار و یاور است هیهات تو کجایی و کو ذوالفقار تو   امروز دست و ضربت تو سخت درخور است یا حضرت حسن ز جفای ستمگران   جان بر لب برادر با جان برابر است ای فاطمه یتیم تو خفته‌ست و بر سرش   نی مادر است و نی پدر و نی برادر است زین العباد ماند و کسش همنفس نماند   در خیمه غیر پردگیان هیچ کس نماند * * * یاری نماند و کار ازین و از آن گذشت   آه مخدرات حرم ز آسمان گذشت واحسرتای تعزیه داران اهل بیت   نی از مکان گذشت که از لامکان گذشت دست ستم قوی شد و بازوی کین گشاد   تیغ آنچنان براند که از استخوان گذشت یا شاه انس و جان تویی آن کز برای تو   از سد هزار جان و جهان می‌توان گذشت ای من شهید رشک کسی کز وفای تو   بنهاد پای بر سر جان وز جهان گذشت جانها فدای حر شهید و عقیده‌اش   که آزاده وار از سر جان در جهان گذشت آنرا که رفت و سر به ره به ذوالجناح باخت   این پای مزد بس که به سوی جنان گذشت وحشی کسی چه دغدغه دارد ز حشر و نشر   کش روز نشر با شهدا می‌کنند حشر