فوتبال فیزیک را نقض می کند .
محققان به تازگي، عملكرد بسياري از فوتباليستها در پرتاب بلند و سريع توپ را تأييد كردند و آن را ناقض قواعد رياضي و فيزيك دانستند.
به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب»، مجله «nature»، برجستهترين ژورنال علمي جهان، نوشت: «نيكلاس لينتورن» و «ديويد اورت»، دو دانشمند علوم ورزشي دانشگاه «برونل اوكسبريج» انگلستان، نتايجي را به دست آوردهاند كه براي مربيان فوتبال نيز در آموزش نحوه پرتاب بلند و سريع توپ، جالب است.
پرتاب بلند، تاكتيكي مؤثر در فوتبال است كه توپ را از كنارههاي زمين به دهانه دروازه ميفرستد؛ بنابراين، اين حالت ميتواند، مدافعان را در وضعيتي نامناسب قرار داده و در عوض به مهاجم، فرصت خوبي براي دريافت توپ و فرار از آفسايد بدهد.
بايد گفت، اين امر كمي دور از ذهن است، اما تحقيقات ثابت كرده كه مكانيسم پرتابهاي بلند فوتبال، مخالف استانداردهاي علمي فيزيك هستند.
شليك توپ
هر فرد آشنا با فيزيك، ميداند كه براي دستيابي به حداكثر مسافت شليك يك جسم، لوله توپ بايد در زاويه 45 درجهاي زمين باشد، اما فوتباليستها برخلاف پرتابكنندگان نيزه و وزنه، زاويه كمتري را براي پرتاب انتخاب ميكنند؛ يعني چيزي حدود 30 تا 35 درجه.
«لينتورن» ميگويد: «ما هنوز نتوانستهايم علت را توضيح دهيم». او به همراه «اورت»، موفق به تهيه تحقيقي دقيق از پرتاب توپ فوتبال با فيلمبرداري از بازيكني كه اين كار را انجام ميدهد، در زواياي مختلف شدند. آنان سرعت، مسافت پرتاب و زمان پرواز توپ را با معادلات رياضي مقايسه كردند. اين كار باعث شد تا آنان بتوانند، بهترين زاويه را براي بلندترين پرتاب پيدا كنند و به اين نتيجه برسند كه معمولا زاويه پرتاب بين 20 تا 35 درجه است. آنان همچنين يافتههاي خود را در مجله «بيومكانيك ورزش» منتشر كردهاند.
عملكرد اعضا
تفاوت اين امر با يافتههاي مكانيكي در چيست؟
«لينتورن» ميگويد: «ساختار اسكلت و عضلاني بدن انسان كه باعث وارد آوردن نيروي بيشتري به توپ ميشود، رها كردن توپ را در زواياي كمتر ممكن ميسازد و همچنين سبب ميشود كه توپ، سرعت بيشتري به خود بگيرد؛ همين سرعت است كه در بيشتر مواقع، مسافت را تعيين ميكند. بدن انسان با تمايل به كج شدن، باعث كمتر شدن زاويه ميشود».
اما «لينتورن» انتظار ندارد كه بازيكنان حرفهاي براي بهتر شدن پرتابشان به فيزيك روي آورند. او ميگويد: «آنان اين امر را به روش «سعي و خطا» به دست آوردهاند، اما هماكنون علم آن را كشف كرده است. ورزشكاران ميتوانند حتي زاويه رهايي توپ را از آنچه تاكنون آن را بهترين زاويه ميدانستهاند، چند درجهاي كمتر كنند».
سريع و خشن
او اضافه ميكند: گاه اين مسافت نيست كه محاسبه ميشود، بلكه زمان پرواز است. رساندن سريعتر توپ به بازيكن هدف، باعث افزايش فاكتور شوكه كردن ميشود. اين دو، كشف كردند كه كاهش چند درجهاي زاويه پرتاب، تقريبا تأثيري در مسافت طي شده توپ نميگذارد، اما ميتواند زمان پرواز را تا چند دهم ثانيه كاهش دهد.
«لينتورن» ميگويد: «اينها تاكتيكهاي جدي براي تمرين است. بيشتر تيمها، فرد متخصصي را در امر پرتابهاي بلند دارند و دانستن اين مسائل، باعث ميشود تا مربيان، برخي فاكتورهاي غيرعلمي فيزيكي را حذف كنند.
با اين اوصاف، اما احتمالا ارزش ابتدايي اين كار براي معلمان دبيرستانهاست تا به اين وسيله دانشآموزان را در مورد فيزيك هيجانزده كنند، چون هر آنچه با ورزش مرتبط باشد، براي دانشآموزان جالب است.
